رُمان «میرا» اثر کریستوفر فرانک در سال 1967 منتشر شد. «میرا» تصویر یک پادآرمان شهر است. تخیلِ جامعه شناسانه ی «فرانک» نشان می دهد که تداوم یک الگوی خاص حاکمیتی، چه سرنوشتی برای جامعه رقم خواهد زد. وی با ترسیم یک جامعه ی پادآرمان، پیامدهای ادامه یا افزایش معضلات اجتماعی را برای مردم نمایان می سازد و مفاهیمی چون تمامیت خواهی و دگرخواهیِ اجباری را به چالش می کشد. فضای رُمان، بیانگر نوعی حیاتِ تحت کنترل است که در آن، فردیت و تکثر انسان ها توسط دولت منهدم می شود و بشر به مرز عامه شدگی، یکسان شدگی و کالاشدگی می رسد. نوشتار پیش رو، از دریچه ی سیاست جنایی به «میرا» می نگرد. ساختار عمیق سیاست جنایی، از رهگذر روابط موجود میان چهار نامتغیر «بزه»، «انحراف»، «پاسخ دولت» و «پاسخ جامعه ی مدنی» متجلی می شود. از این رو، واکاوی رُمان «میرا» بر مبنای دو نامتغیر «هنجارها» و «پاسخ ها»، گفتمان سیاست جنایی اقتدارگرا و اقتدارگرای فراگیر آن را آشکار می کند.

پدیده تشدید زیر سنکرون (SSR) حالتی است که نیروگاه بادی در یک یا چند فرکانس زیر سنکرون با شبکه الکتریکی انرژی مبادله می کند. در صورت عدم جلوگیری، این پدیده موجب خساراتی به سیستم می شود. پدیده SSR ناشی از دو اثر مولد القایی و اثر تداخل پیچشی است. SSRدر مزارع بادی با DFIG به دلیل اثر مولد القایی روی می دهد. در این تحقیق با کنترل ولتاژ استاتور، به تضعیف و یا پیشگیری از SSR با در نظر گرفتن حفظ شرایط MPPT پرداخته شده است. به طوری که با کنترل مستقیم ولتاژ استاتور، به صورت غیرمستقیم جریان خط سیستم کنترل شده و از اثر مولد القایی جلوگیری به عمل آمده است. برای این منظور از یک کنترلر اضافی به نام کنترلر میرا کننده SSR استفاده شده است. این کنترلر به مبدل GSC ژنراتور دو سو تغذیه اعمال شده است. به دلیل این که SSR به سرعت و فرکانس روتور ژنراتور وابسته است، سرعت روتور به عنوان سیگنال ورودی به این کنترلر انتخاب گردیده است. به منظور شبیه سازی، نرم افزار MATLAB/SIMULINK به کار گرفته شده و برای تصدیق روش، مزرعه بادی با DFIG در نظر گرفته شده است که با خط انتقال جبران شده سری خازنی به شین بی نهایت متصل است.

هرگونه تغییر در میزان دبی خط لوله که در اثر بسته شدن شیر یا خاموش شدن پمپ ایجاد می گردد، باعث نوسان در میزان سرعت و فشار جریان گردیده و در نتیجه سبب وقوع جریان میرا در سیستم انتقال آب می شود. این جریان با ایجاد موج هایسریعوزودگذرموجب خطراتگوناگونی می شود. برای بررسی هیدرولیک جریان های میرا در خطوط لوله دارای انشعاب، مدلی مرکب از یک مخزن، لوله پلی اتیلن و شیر قطع و وصل در آزمایشگاه مدل های فیزیکی و هیدرولیکی دانشکده مهندسی علوم آب دانشگاه شهید چمران ساخته شد. آزمایش ها در نسبت های مختلف طول و قطر انشعاب به خط اصلی و در دبی ثابت 4 لیتر بر ثانیه انجام گرفت. با استفاده از داده های به دست آمده از مبدل های فشاری نصب شده در نقاط مختلف مدل چگونگی تغییر شکل و میرا شدن موج فشاری مورد بررسی قرار گرفت و نتایج حاصل از آن در نمودارهایی ارائه گردید. با توجه به اینکه مقدار فشارهای حداکثر و حداقل پشت انشعاب به میزان قابل توجهی نسبت به حالت بدون انشعاب کاهش می یابد لذا روابطی جهت پیش بینی فشارهای کمینه و بیشینه بعد از انشعاب نیز ارائه گردید.

در این مقاله به بررسی مکانیزم اتلاف انواع موج در لایه های مختلف خورشید و نقاط روشن مناطق میان-شبکه و شبکه کروموسفر، پرداخته شده است. برای این منظور، ابتدا نقاط روشنی در کروموسفر انتخاب می شود.این انتخاب با کمک تصاویر SJI از آیریس انجام می شود. سپس، برش های زمانی سرعت دوپلری طیف مینیزیم (Mg II k) در سرعت مشخصی ترسیم میشود و به عنوان ورودی به تابع تبدیل موجک داده می شود تا تحلیل زمان-فرکانسی انجام شده و دوره ی نوسان سرعت دوپلری به دست آید. از نتایج دوره نوسان سرعت، برای شناسایی نقاط روشن مناطق میان-شبکه و شبکه کروموسفر، استفاده میشود به این صورت که، دوره های نوسانی حدود 180 ثانیه مربوط به نقاط میان-شبکه کروموسفر خورشیدی است و دوره های نوسانی حدود 300 ثانیه ای مربوط به نقاط شبکه کروموسفری خورشیدی است. سپس نمودار شیفت دوپلری برای خط طیفی سیلیسیوم (Si IV 1394) بر حسب زمان رسم میشود. این نمودار، در بازه هایی از زمان، نموداری میراست. این میرایی، بیانگر اتلاف موج در لایه های خورشیدی می باشد. بر طبق نتایج به دست آمده، نقاط روشن شبکه کروموسفری دارای زمان میرایی در حدود 15 دقیقه و نقاط روشن میان-شبکه کروموسفر خورشیدی دارای زمان میرایی در حدود 25 دقیقه هستند.

در این مقاله از فرمولبندی مکانیک کوانتومی در فضای فاز برای حل نوسانگر هارمونیک میرا استفاده می شود. هلمیتونی به کا رفته که از انتگرال گیری روی معادلات حرکت به دست می آید تفسیر مناسبی از مفهوم گسترش فضای فاز را بر اساس نوسانگر میرا و تصویر آینه ای آن امکان پذیر می سازد. بطوری که انرژی تلف شده از نوسانگر میرا توسط تصویر آینه ای آن با همان آهنگ جذب و با هم یک سیستم پایستار تشکیل می دهند. حالت های اتلافی دودونوف و مانکو و هامیلتونی دو گانه بیتمن با تبدیل های بندادی ساده در فضای فاز گسترش یافته حاصل می شوند. به نظر می رسد عدم توفیق روش های متعدد ارایه شده برای این مساله به دلیل عدم توجه به ماهیت کاملا متفاوت آن با سیستم های غیرمیر است و این موضوع فضای فاز گسترش یافته را به عنوان ابزار مناسبی برای کوانتش سیستم های میرا مطرح می سازد.

 لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.